Jemig wat een dag vandaag weer. Ik hoopte op een beetje relaxedheid op kantoor en ook daarbuiten, maar daar kwam weinig van terecht. Samen met manlief zijn we namelijk bezig om ons paleis te kopen. Best trickie in deze tijd, zeker met het ontslag van mijn collega’s. Je kunt je namelijk afvragen hoe lang ik zelf nog zeker ben van een baan.

Maar goed het is ons droompaleis en die laten we niet gaan. Het vervelende is alleen dat er naast ons nog een heleboel andere mensen zijn, die zich moeten/willen bemoeien met de koop van ons huis. Eerst al vrienden en familie, die niet begrijpen, dat wij in Amsterdam willen wonen en kinderen willen krijgen. En ook onze financieel adviseur (wat logisch klinkt). Maar goed, we hebben een onafhankelijke financieel adviseur in de arm genomen, die ons helpt om de juiste keuze te maken. Klinkt heel fijn allemaal, maar hij is zo relaxed én chaotisch, dat ik slapeloze nachten van hem heb. Een week geleden moesten we al een garantie via de bank afgeven aan de notaris, maar dat is niet gelukt. Deze week lukt het niet, maar hopelijk volgende week wel. En dat is volgens meneer de adviseur helemaal normaal. Maar als ik verkoper zou zijn, dan zou ik de koop meteen ongedaan maken. Juist nu wil je zekerheid lijkt me. Ik zie het helemaal gebeuren, dat dankzij onze trage, slome, maar o zo vriendelijke meneer de adviseur ons paleis aan onze neus voorbij gaat. Maar goed na dit vannacht allemaal gedacht te hebben en allerlei passende maatregelen bedacht te hebben, die ik hier echt niet kan noemen, maar voor meneer de adviseur was het pijnlijk geweest, toch weer in slaap gevallen om vanochtend te moeten werken. Met een knoop in mijn maag van de stress, maar weer de adviseur gebeld, neemt hij niet op. Juist nu, uitgerekend als ik hem zo hard nodig heb, is meneer niet bereikbaar. Ik stress, vriend op de msn stress. Dus terwijl ik mijn bedrijf moet redden van de ondergang, weet ik niet of ik nog wel een dak boven mijn hoofd heb over een paar maanden. Na uren peentjes zweten, belt meneer de adviseur, dat ik echt niet wakker hoef te liggen en dat het allemaal wel goed komt, volgende week. Hij kan het alleen niet met 100% zekerheid zeggen, maar weet wel bijna zeker dat het goed komt. Nou wat denk je, zal ik de komende nachten lekker slapen of worden de passende maatregelen die ik ’s nachts bedenk nog enger…..