Zit je alleen maar met mannen op kantoor, gaat het al de hele week over afvallen. Why??? Met mijn vriendinnetjes hebben we het uiteraard over sporten en over dat die extra pondjes wel irritant zijn, maar iedereen gaat gewoon door en gesprekken zijn leuk en gezellig. Hier op kantoor zit ik met een aantal zeurderige mannen, die na een jaar alleen maar tosti's met veel kaas en mayo ineens moeten afvallen.

Het idee is natuurlijk niet verkeerd. Die pondjes maken de mannen minder leuk om naar te kijken. En bij gebrek aan vriendje overdag, moet ik wel. Maar ze pakken het ineens heel streng aan. De ene doet een sapkuur en de ander eet alleen nog maar yoghurt met fruit. De derde lacht er gelukkig om en gaat door met zijn tosti's. Maar wat er nu dus de hele dag gebeurt, is dat er de hele dag geklaagd wordt. Ze hebben honger, pijn in hun buik, zin in friet etc. En het houdt echt niet op. Als je ze dan voorzichtig probeert te vertellen, dat zo zwaar dieeten nergens toe leidt en dat gezonder eten, iets minder en veel sporten waarschijnlijk meer effect heeft, dan kijken ze je boos aan. Ik mis echt vrouwen hier op dit moment. Die letten altijd wel op wat ze eten, maar die doen tenminste normaal. En die klagen niet de hele dag. Echt mannen, soms denk ik wel wat moet je ermee. Als ze verkouden zijn, dan vergaat de wereld, zijn ze aan de lijn, dan is het net alsof ze de eerste zijn, de uitvinders ervan. Gelukkig is het bijna weekend en staan ze allemaal op het punt van zondigen, aangezien er nogal wat nieuwjaarsborrels zijn. Hopelijk is het volgende week weer normaal.

Oja, nu moet je niet denken dat ik niet ook mee doe hoor. Ik eet een broodje minder en ipv daarvan en grapefruit. Heerlijk, gezond en toch genoeg voor de hele dag. Stiekem hoop ik natuurlijk, dat mijn pondjes als sneeuw voor de zon verdwijnen en dat de mannen genadeloos falen met hun crash dieet. Keep you posted!