Maanden geleden schreef ik al over het huis dat ik met vriendlief heb gekocht en deze week krijgen we eindelijk de sleutel. Alle voorbereidingen zijn getroffen, de verf is gekocht, de vloer besteld, de keuken is uitgezocht. Dus nu nog even de sleutel en dan kunnen we gaan klussen. Maar met de komst van de officiële datum, beginnen bij mij ineens allerlei fysieke kwalen de kop op te steken. De vermoeidheid was er wel al door werkstress, maar nu komen ook ineens hoofdpijnen, misselijkheid en slapeloosheid de kop op steken. Hmmm zou het dan toch de spanning zijn? Ik weet toch zeker, dat ik hardstikke gek ben op mijn vent?!

Het huis is ook helemaal top. We hebben nog bijna geen discussie gevoerd over kleuren, over de vloer of over de keuken. We zijn allebei blij met de keuzes die we maken en zijn het ook steeds behoorlijk met elkaar eens. Waar zou dan toch ineens de stress vandaan komen?? Misschien is het toch die eerste keer samenwonen met een échte man. Na tien jaar met de leukste gay, wordt het nu ineens een echte man, die ook verzorging van mijn kant verwacht. Ik kan niet meer languit op de bank liggen, terwijl de ander het huishouden om mij heen doet. Ben bang dat ik toch ook zelf de handen uit de mouwen moet steken en af en toe de stofzuiger op moet pakken. Nu ik het zo schrijf, is dat het natuurlijk. Ik ga mijn ouwe vertrouwde leventje achter me laten en beginnen aan mijn toekomst. Oei, de hartkloppingen nemen nu ook ineens toe. Tja, dan moet dat het zijn. Ik hou jullie op de hoogte over de verbouwingsontwikkelingen. Tips om de komende maanden door te komen??