Meiden van 30 hebben zo veel te doen. Ze zijn klaar met hun studie en zijn net begonnen met werken. Maar ze willen kinderen, een carrière, mooi huis, leuke man, reizen en sociaal zijn naar vrienden en familie. Het hele plaatje moet kloppen. Als ik kijk naar mijn ouders dan hadden zij het helemaal niet voor elkaar. Mijn moeder was 21 toen ze mij kreeg. Ze had geen huis, geen auto en geen baan. Wel vrienden, een man en een kind. Dat was ook goed. Geen status, maar gewoon leven.   Waarom kan men nu niet gewoon met minder tevreden zijn? Het is geen wedstrijd om wie het eerst in de midlife crises zit. Ga voor wat je belangrijk vindt. De rest komt er wel achteraan!